Sürmeli Naciye'm Türküsünün Hikayesi

Kaynak kişisi Fethi Gençalioğlu ve Hamdi Tanses olan Sürmeli Naciye'm türküsü, Ünye deyince akla ilk gelen türkülerden biridir. Kendisi de Ünye doğumlu olan sanatçı, derlemeci, yazar ve müzik öğretmeni Hamdi Tanses, türkünün ilerlemesini de yapmış; aynı zamanda *Öyküleriyle Halk Türküleri adlı kitabında, hüzünlü hikâyesine yer vermiştir.

Rivayete göre, gönlüntü sevda ateşine kaptırmış, yıllar boyu sevdiği uğruna yanıp tutuşmuş, iyi huylu, çevresinde sevilen, güzelliği herkesi büyüleyen bir güzeldir Sürmeli Naciye. Karadeniz'in en şirin kasabalarından olan Ünye'de doğar. Büyüyüp serpilip genç kız olur. Yörenin delikanlılarından peşine düşmeyen kalmaz. Ama gönlüne bir türlü giremezler. Naciye'nin gönlünde Mazhar isminde bir genç vardır. Karadeniz'in en iyi ata bineni, silah kullananıdır Mazhar. Bu yiğit gözünü budaktan sakınmaz, herkese yardım eder, herkes tarafından da sevilen biridir.

Günün birinde Naciye'nin içindeki arzular gerçeğe dönüşür ve Mazhar ile göz göze gelirler. Yürekleri ılık bir nehir gibi gürlemeye başlar. Birbirlerine derinden derine sevdalanırlar. Bu derin sevda sonrası evlenmeye karar verirler. Düğün dernek kurulur ve davullu Zurnalı bir merasimle Naciye, Mazhar'a gelin gider. Naciye'i isteyip de alamayan Ünye'nin gençleri, Mazhar'ın bu evlilik sonrasında bölgeyi terk etmesini, gözlerinin önünde olursa Mazhar'ı öldüreceklerini söylerler. Mazhar bey onları önemsemez. O, nerde bayram, nerde eğlence atının üstünde koşup durur. Sonunda henüz yeni evli iken bir pusuda öldürülür Mazhar. Naciye de Ünye'yi bu olaydan sonra terk eder ve Ankara'ya yerleşir. Yaşamının sonuna kadar da hiç evlenmez. Bu olayın tûrküsü de bölge halkının ağzında dolaşır durur.


1 Yorum

  1. Sürmeli Naciye Türküsü
    Terme / SAMSUN

    Sürmeli Naciye adında henüz hiçbir yerde çalınmamış diye bir türküm var.
    Naciye , Saray Camisi müezzini Kör Fethi’nin kız kardeşi idi. Ünye’nin en güzel kızı, bir gün Samsun Terme’ye gidiyorlar, orada görüyorlar Naciye’yi. Terme’nin zenginlerinden bir aile oğulları Mazhar Beye istiyorlar. Evleniyorlar, Termeli Mazhar beyi bir müddet sonra vuruyorlar ve Terme halkı ona bu türküyü yakıyor ve yıllarca Samsun’da söyleniyor. Sürmeli Naciye bu türküyü her duyduğunda ağlarmış.
    Bu türküyü ben derledim, TRT ye verecektim Sürmeli Naciye Hanım duymuş “vermesin radyoya ben ölene kadar vermesin” demiş. Naciye hanımı ben tanımıyorum, kızı müşterek tanıdığımız bir avukat arkadaş ile ricada bulundu, “annem her defasında ağlıyor türküyü vermesin” demiş ben de vermedim. Naciye Hanım vefat etti. Şu anda türkü hiçbir yerde çalınmıyor, Naciye Hanım vefat ettiğine göre Türküyü artık birine verebilirim.
    Fethi GENÇALİOĞLU Ünye / ORDU

Bir cevap yazın