Kudüs Yangınım

Kudüs  Mescid-i Aksa

Bir yangın var günlerdir, tâ içimde kor ateş gibi, yanar durur kavrulur biçare… Ne yapacağını bilmeden bir kuşun çırpınışı gibi atar bu zavallı yürek…

Bu vicdanın sesi kalk diyor. Kalk Mescid’i Aksa için ayaklan durma birşeyler yap… Düşün… Yap elinden geleni filine düşeni dua olarak…

Kalbinden yüreğinin derinliklerinden hisset… O masum garip çocuklarda ki; O halleri… O garip çocuğun suçu ne orda… Tek suçu müslüman olmak… Neden?

Bu öfke neden? Bu zalimlik… Biz ümmet olmayı becerebilseydik eğer, şimdi oradaki; o çocuk… O acıya o zulme maruz kalmazdı… Hep eksiklik bizde…

Bir olamadık birlik olamadık… Kudüs’ün yangınına biçare olamadık; Yıllardır kanayan bu yaraya merhem olamadık ya… Eyvahlar!.. Olsun… Bana… Sana… Bize… Ümmete!..

Müslüman olarak geçinenlere… Ne analar ağlasın, ne çocuklar. Bu öfke bu zulüm bitsin… Uykular haram olsun bize. Yattığımız o yataklar zindan…

Filistin’de masumlar işgal altındayken hâlâ buralarda sıcak yataklarda uyuyabiliyorsak demekki; Bizde çoook eksiklik var…

Kudüs’ün kıymetini bilemedik şimdiye kadar… O gözbebeğimizi hep ağlattık hüzne boğduk ya… Biçare ellerde yalnızlığa bıraktık ya yazık bizeki;

Peygamberin emanetine yeterince sahip çıkamadığımız için vahlar bize… Yazıklar bize… O Çocuğun bir damla gözyaşının… Hesabını ahirette nasıl vereceğiz…

Biz Allah’a… Hiç düşünmüyormusun?… Ey!.. Ümmet… Yıllardır; garip… Mazlum hüzne terk ettik… Baktık!… Seyrettik… Hep… Uzaklardan… Acılarını kalplerimizde…

Yüreklerimizde hissedemediğimiz için..  Rabbim bizleri affeyle… Biz birbirine bağlı bir ümmet olamadık…Yapamadık beceremedik… Vaylar!… Bize!… Yazıklar!.. Bize!..

Gökten inşa edilip yer inen…
Mübarek kutsal şehrimize sahip çıkamayıp; O azgın merhametsiz yahudi Israillilere teslim ettik…

Topraklarımızı git gide aldılar; bizden kattılar; işgal ettiler… Çoğuna gücümüz yetmedi; Zalimlerin zulmü umharsız acımasız hep devam etti… Ediyorda…

Gözbebeğimiz gibi bakacağımız Kudüsümüze… Hep… Gözyaşı, acı ızdırap ile yalnızlığa terkettiğimiz için suç bütün ümmetin… Unutmayın!…

Bunun Kıyameti var… Ahireti var… Mizani var… Orda… Allah’a ne cevap vereceğiz… Düşün ve bundan sonra ona göre hareket et…

Sahip çık ilk kiblene git…

Hasretini aşkını yaşa oralarda…
Anla oraları gör, gör ki; Neler yaşadıklarını Tâ… Kalbinin derinliklerinden hisset…

Canım… Kanım… Herşeyim uğruna feda olsun; canım diyebilmektir… Uğruna şehadet şerbeti içmeye var mısın? Belki de istediğin dilediğin şehitlik;

Kudüs’ün fethinde sana da nasip olacak kimbilir?… Dua et… Sabret ve terk etme… Kudüs bize Allah’ın peygamberlerin emaneti olduğunu sakın!… Unutma!..

Kıyamet kopana dek… Kudüs… Bizimdir… Bizim kalacaktır… Diyerek!… Kıyama dur!… Secde et… O kutsal mabedi… Sende taa… Içinden… Yaşa… Gör… Dokun…Ve… Hisset…

“Kafirlere boyun eğme! Onlara karşı bu Kur ‘an ile büyük cihad et!”

Furkan sûresi : 52. âyet

Fatma Betül

Bir cevap yazın