Güneş Gibi Doğ!

The following two tabs change content below.

Fatma

"Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken sen bir HİÇ ol. Menzilin yokluk olsun. İnsanın çömlekten farkı olmamalı. Nasıl çömleği tutan dışındaki biçim değil içindeki boşluk ise, insanı ayakta tutan da benlik zannı değil, hiçlik bilincidir." Hz. Mevlana

Yazarın Son Yazıları Fatma (Tümünü Gör)

Güneş Gibi Doğ!

Neydi seni bu kadar derine iten şey
Yalnızlık mı? Kendi sessizliğin mı?
Yaşadıkların mı? Unutamadıkların mı?
Kalbinin taşıyamadığı bu ağır yük ne?

Neden kimseye anlatamıyorsun?
Her şeyi içine atıp kendini niye bu
Kadar dibe doğru sürüklüyorsun.
Tam bir muaamma; senin bu halin.

Ben senin belki de farkedemeğin şeyi
Dile getiriyorum, belki de sen…
Dile getirmek istemiyorsun, bilmiyorum.
Sadece seni anlamaya çalışıyorum.

Günden güne senin bu halini,
Böyle olması benide üzüyor.
Denizden suların çekildiği gibisin.
Hep dibe doğru kendini çekiyorsun.

Sonra da diyorsun yoruldum.
Yalan dünyanın içinde kaybolmaktan,
Herşeyle yalnız mücadele etmekten mi?
Bitkin, durgun, yorgun düştün. Sen?

Kimi der yalan bu hayat.
Kimi der yalan bu insanlar.
İşte insanların vurdumduymazlığı.
Vuruyor insanı taa derinden.

Denizin ortasında batan gemi
Gibi oldun, sende umutlarında…
Gemi batar da… Ya insan batar mı?
Yok olur mu? Kendi kendinde…

Limana demir almayı bilirsen.
Ne gemi batar ne de sen…
Hayaller gidip gelse de ömürden.
Geriye kalan umutlar çiçek açar.

Başka bir baharda yeniden…
Yeşerir sevgiyle canlanır toprakta.
Hayat bulur… Can bulur.
Kalbdeki o tertemiz sevgiyle…

Umutlar yürekte hep çiçek açsın…
Solmasın… Ne laleler… Ne güller…
Sevmeyi, istemeyi, beklemeyi bilirsen…
Gelir istediğin o güzel günler…

Ne dağlar vardır aşılması zor;
Ama aşılmayacak… Ne dağ kalır…
Ne de yol… Yollar aşılır… Gidilir…
Varır… Varacağı en güzel diyara…

Günlerde geçer… Gecelerde geçer…
Hep beklenen, ama hiç gelmeyen…
Hiç beklenmedik bir zamanda…
Çalar kapını, açılsın diye…

Kapıları açılan görülen o yer…
Senindir… Hemde bir daha;
Kapanmamak üzere seninledir…
Kıymeti kıymet bilene dek…

Herşey gelip geçti baksana…
Yaşananlar sence bir rüyamıydı?
Yoksa kaderin bir tecellisi mi?
Allah’tan gelen en güzel hediye…

Ne diyelim… Sabırla yoğrulan kalpler…
Beklenen umutlar, hayaller, gün gelince.
Vakte erince, gerçek olunca, anlarmış
İnsan… Yaşamı da… Hayatı da…

Bak umutlar da çiçek açtı…
Artık güzelleşti her şey…
Yer de gök de ne varsa…
Onlarda ağladı… Durdu hep…

Yorgun hayatın hediyesi oldu…
Bir ömür Allah’tan gelen…
Onun en güzel armağanıydı…
Emanetin sahibine iyi bak…

Yolun çıksın hep düze…
Değmesin sana… Ne gam…
Ne keder uğramasın sana…
Artık seni üzen her şey…

Gelene umut ol. Bekleyene dua…
O güzel gül yüzün gülsün…
Bir ömür seni seveninle…
Yaşama, yarına dair mutlu ol.

En güzel bir sabaha uyanman dileğiyle…
Allah’ın sana lütfettiği yepyeni birgüne;
Kalk sabaha o güneşin doğuşunu izle…
Güneş gibi doğ! Ama hiç batma…

Fatma Betül

 


"Bu dünyada herkes bir şey olmaya çalışırken sen bir HİÇ ol. Menzilin yokluk olsun. İnsanın çömlekten farkı olmamalı. Nasıl çömleği tutan dışındaki biçim değil içindeki boşluk ise, insanı ayakta tutan da benlik zannı değil, hiçlik bilincidir." Hz. Mevlana

Bir cevap yazın