Eğitim reformunun en büyük temsilcisi: İsmayıl Hakkı Baltacıoğlu

Eğitimci, hattat, düşünce ve bilim adamıdır. Cumhuriyet döneminin en önemli isimlerindendir. Pedeğoji, sosyoloji, psikoloji, sanat, eğitim ve felsefe alanlarında 130'u aşkın eser ve inceleme; deneme ve fıkra türünde yazılar yayınlamıştır. En önemli eseri, "Talim ve Terbiyede İnkılap" adlı eseridir. İsmayıl Hakkı Kimdir? İsmayıl Hakkı Baltacıoğlunun eserleri nelerdir? 

*28 Şubat 1986'da İstanbul Cihangir'de doğdu.1903'te Vefa İdadisinden mezun oldu.

*1904'te Darulfunun-ı Osmani'nin tabiiye şubesine girdi. Burada özellikle kimya, fizik ve morfoloji derslerine karşı olan büyük ilgisi yanında hocası Kadri Efendiden de hüsn-ü hat dersleri almaya başladı.

*1908'de Devrin Maarif Nazırı Emrullah Efendinin onayı ile pedagoji ve el sanatları konularında incelemelerde bulunmak üzere Avrupa'ya gönderildi. Fransa, İngiltere, Belçika, İsviçre ve Almanya'daki öğretim kurumlarında araştırmalar yaptı; bu kurumların özel ve genel öğretim metotlarını inceledi.
1911'de yurda döndü.

*Darülmuallimin yanında darülmuallimat ve bu okul bünyesindeki Ana Muallim Mektebinde dersler verirken bir yandan da fahri olarak Şemsülmekatib adlı özel ilkokulda ders hazırlığı (gramcılık ve danışmanlık) görevini üstlendi. Ayrıca bu okulda yeni terbiye konusundaki bütün düşünce ve tasarımlarını uygulama imkanı buldu. Açık hava okulu, kır gezintileri ve aile müsamereleri gibi modern uygulamalarının ilk denemelerini de bu sırada yaptı.

*Darülfünun'un ıslahına yönelik çalışmalarda Ziya Gökalp, Yusuf Akçura, Ahmet Ağaoğlu gibi devrin tanınmış şahsiyetleryle birlikte önemli roller üstlendi.

*1918-1919 yıllarında Ortaöğretim Genel Müdürlüğü, kısa bir süre Yükseköğretim Genel Müdürlüğü Teftiş Kurulu genel başkanlığı gibi maarifin üst kademelerinde idari görevlerde bulundu.

*1921-1924 yıllarında Darülfünun müderrisliği dışındaki meşguliyetlerini bırakmak zorunda kaldı. Edebiyat Fakültesi dekanlığına ve daha sonra Darülfünun rektörlüğüne seçildi. Bu görevde iken üniversite sağlayan Kanunun çıkarılması ve yürürlüğe konulması, üniversite muhtariyetini sağlayan kanunun çıkarılması ve yürürlüğe konulması, üniversite binasının ilga edilmiş olan Harbiye Nezaretine nakli, müderrislerin yalnız kendi dersleriyle uğraşmalarının sağlanması, üniversitenin merkezi bir kütüphaneye kavuşturulması gibi işleri gerçekleştirdi.

*1927'de rektörlükten istifa etti; 1929'da Gazi terbiye Enstitüsü müdürlüğüne vekalet etti fakat hazırladığı "Teşkilat Reformu Layihası," Talim ve Terbiye Kurulu tarafından kabul edilmeyince ertesi yıl bu görevi bıraktı. 1933'te çıkarılan üniversite kanunuyla kadro dışı bırakılarak görevine son verildi. Bundan sonra bütün mesaisini kitaplarına ve kendi çıkardığı "Yeni Adam" dergisi ne ayırdı

*1941 yılında tekrar üniversiteye dönerek Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesinde Pedagoji profesörü oldu.
*1942-1950 yılları arasında iki dönem Afyon ve Kırşehir milletvekilliği yaptı.

*1950'den sonra tekrar Yeni Adam ile 1956'da çıkarmaya başlayıp kısa süre devam ettirebildiği "Din Yolu" dergilerini yayınlamaya başladı.

*Sosyal kurumlar arasında din, dil ve sanata öteki sosyal olgulardan daha çok önem veren Baltacıoğlu'na göre, özellikle bu üç olgu cemiyetin geleneğini meydana getirmektedir.

*Hayatı boyunca hattatlık, resim, dekorasyon, mimarlık incelemeleri, bahçıvanlık ve çeşitli el sanatları ile hem bizzat meşgul olmuş hem de bu alanlarda araştırmalar yapmıştır.

*1 Nisan 1978'de Ankara'da vefat etmiştir.

Eserleri Nelerdir?

Pedagojik Eserler: Talim ve Terbiyede İnkılap (1012), Terbiye ve İman (1914), İzmir Konferansları (1915), Elişlerinin usul-ı Tedrisi (1915), Terbiye İlimi (İstanbul 1916), Umumi Pedagoji (1930), İçtimai Mektep (1932), Toplu Tedris (1938), Ruyamdaki Okullar (1944), Pedagojide İhtilal (İstanbul 1964).

Sosyolojik eserler: Maarifte Bir Siyaset (1918), Sosyoloji (1934), Türk'e Doğru (I-II 1942-1943), Batı'ya Doğru (1945), Ziya Gökalp (1966).

Felsefi eserler: Kalbin Gözü (1922), Felsefe (1922 )j.j Rousseau'nun Terbiye Felsefesi (1925),

Sanata dair eserler: Demokrasi ve Sanat (1931), Sanat (1934), Karagöz Tekniği ve Estetiği (1942), Türklerde Yazı Sanatı (1958),Türk Plastik Sanatları (1971).

Dini Eserler: Din ve Hayat (1918), Kur'an meali (1957), Büyük Tefsir (1961).

Tiyatro eserleri: İnanmak (1939), Salt Çelebi (1939), Hayvanlar (1939), Akıl Taciri (1940) Kafa Tamircisi (1940), Andaval Palas (1940), Kütük (1946), Dolap Beygiri (1949), Karagöz Ankara'da (1949), Küçük Şehit (1961).

Hikaye: Yalnızlar (1942).

Roman: Batak (1942).

 


Bir cevap yazın