Çanakkale Savaşı'nda Yaşanmış Bir Hikaye: Pusulada Yazan Not

18 Mart 1915'de Çanakkale Savaşı'nda Yaşanan Bir Hikaye

Pusulada Yazan Not

 

Çanakkale Kocadere köyünde büyük bir sargı evi kuruluyor. Kimi adıyamanlı, kimi suriyeli, kimi halepli, kimi bosnalı, kimi gürünlü birçok yaralı asker getiriliyor. Bunlardan biridi Lapseki Beybaş köyünden olan bu askerin yarası çok ağardır. Zor nefes alıp vermekte olan ağır yaralı olan bu asker, alçalıp soluyan göğsünü zorla biraz daha tutunmak için komutanın elbisesine yapışır. Nefes alıp vermesi git gide zorlanan bu askerin ağzından tane tane kelimeler dökülmeye başlar.

Ölme ihtimalim çok fazla ben bir pusula yazdım arkaşıma ulaştırın. Tekrar derin nefes alıp defalarca yutkunur. Ben köylüm Lapsekili İbrahim on başımdan 1 mecid borç para aldıydım. Kendisini göremedim. Belki ölürüm. Ölürsem söyleyin hakkını helal etsin. Sen merak etme yavrum der komutanı. Kanıyla kırmızıya boyanmış alnını eliyle okşar. Ve az sonra komutanın kollarında şehit olur. Yaralı askeri son sözü ise söyleyin hakkını helal etsin olur.

Aradan fazla geçmez. Oraya sürekli yaralı askerler getirilir. Bunların çoğu daha sargı yerine ulaşmadan şehit düşerler. Şehitlerin üzerinden çıkan eşyalar künyeler komutana ulaştırılır. İşte yeni bir künye ve yeni bir pusula. Komutan daha gözyaşlarını silmeye firsat bulamamıştır. Pusulayı açar ve hıçkırarak okur ve olduğu yere yığılır kalır. Ellerini yüzüne kapatır. Ne titremesine ne de gözyaşlarına engel olamaz.

Pusulada yazan ben beybaş köyünden arkadaşım Halile1 mecid borç para verdiydim. Kendisi beni göremedi. Biraz sonra taarruza kalkacağız belki ben bir daha geri dönemem. Arkadaşıma söyleyin ben hakkımı helal ettim diye sözlerini bitirir.

İşte bir Çanakkale ruhu hikayesi...

Tüm Çanakkale Şehitlerini Rahmetle minnetle yadediyoruz...

Ruhları Şaad Olsun...

 


Bir cevap yazın