Bu İlişkiler Karekteri Etkiliyor: Anneler ve Kızları Babalar ve Oğulları

Anne ve babaların çocuk yetiştirirken edindikleri roller, çocukların sadece temel ihtiyaçlarının karşılanmasından ibaret değildir. Doğumla birlikte kurmaya başladıkları iletişim çocuklarının kişilik gelişimlerini etkilemektedir. Özellikle anne kız ve baba oğul ilişkileri kişilik yapısını etkilemektedir. Eğitim ve aile danışmanları bu konuyla ilgili merak ettiklerinizi şu şekilde açıklıyor.

Doğumun birinci yılında bebek ve annesi arasında kurulan bağ, bir sevgi bağıdır. Bu bağ ruhsal gelişiminde bağlılık olarak adlandırılır. Doğumdan sonra bebek anneyi kendi uzantısı olarak görür. Bağlılık için bebek gerekli alt donanıma sahiptir. Anne ile ilk iletişim anne memesinden beslenme ile başlar. Burada sürekli bir duygu alışverişinden bahsetmek mümkündür.

4 HAFTALIK BEBEKLER ANNE SESİNİ DİĞER SESLERDEN AYIRT EDERLER

Bebekler, 6-7 aylık oldukları zaman anne ve babayı diğer kişilerden ayırt edebilirler. Yalnız kalmaktan hoşlanmaz tanıdıklarının yanında kalmayı tercih ederler. Annenin bebeğine bakabildiği durumlarda ve bu bağlılık önce anne, sonra baba ve en yakındaki diğer kişilerle bağlılık geliştirebilirler. Artık bu dönemde anne baba bebeklerinin neden hoşlandığını, neden hoşlanmadığını neye ihtiyacı olduğunu ihtiyacı karşılamaz ise nasıl tepki verebileceğini bilirler.

BABA İLE ÇOCUK ARASINDAKİ İLETİŞİM NE ZAMAN BAŞLAR?

Bebeğini kucağına aldığı ilk anda Başlar. Ancak bu bağ anne ile kurulan bağdan farklıdır. Özellikle bebeğini emzirerek onunla bağ kuran, her zaman onun ihtiyacını gideren anne olduğu için, babaların iletişimi sadece bebeğe dokunmak, bazı durumlarda anneye yardımcı olmak için bebeğin yanında olmakla sınırlıdır. Babalar genellikle bebekleri annelerinin daha iyi bakabileceklerini düşünerek biraz da bu ortamı kendileri oluştururlar. Ve bağlanma ve güvenli bağlanma da, bebeğinin gereksinimleri uygun zaman ve yoğunlukta karşılanmıştır. Dolayısıyla güvenle bağlanan çocuk uyumlu ve düzenli bir iletişim içindedir. Güvensiz bağlanmada ise anne, bebeğin gereksinimlerini belirli bir düzen ve tutarlılık içinde karşılamıştır. Çocukta kaygı ve gerginlik doğar. Edilgin bir kişilik yapısı gelişir. 3-6 yaş dönemleri kız ve erkek olduklarını anladıkları yaştır. Bu dönemde çocuk için anne ve babanın model olması kişilik gelişimi için oldukça önemlidir. Bu dönemin en büyük özelliği anne ve babaya özenmeleri onlara benzemeye çalışmalarıdır.

3-6 YAŞ DÖNEMİNDE KIZ ÇOCUĞU ANNEYE HAYRANDIR

Anne ile bir arada bulunmaktan oldukça keyif alırlar. Anneleri gibi giyinmek, annelerine ev işlerinde yardım etmek, anneyi sevindirmek, onun beğenisini kazanmak isterler. Sürekli annenin övgüsünü almak için yaptıklarını annesine göstermekten keyif alırlar. Anneyi giyinirken seyretmek, onun eşyalarını kullanmak kız çocukları için mutluluk vericidir. Bu davranışlarında anneye benzeyerek babaya kendini beğendirme isteği gizlidir. Anne baba konuşurken araya girip babanın dikkatini çekmek isterler. Bazen “ben büyüyünce babamla evleneceğim” diyebilirler.

ERKEK ÇOCUKLARDA BABA YA HAYRANDIR

Kız çocuklar gibi erkek çocuklarda babaya benzemeye, onun gibi hareket etmeyi, onun gibi tıraş olmayı isterler. Aynı şekilde babaya olan bu hayranlık ile anneyi babadan kıskanırlar. Anneyle yatmak isterler, anneyle babanın sohbet etmesini engellerler. Ana babalar her zaman çocuklar için modeldir. Cinsel gelişim ön plana çıktığı ve hep en önemli şey haline geldiği için, en büyük ceza onu yitirmesi olarak benimsenir. Bu korkuları yaşayan çocuğun 3-6 yaş arasında sünnet edilmesi, pipisini kesmek ile ilişkili şakalar yapılması korkusunu arttırır.

Eğer babasıyla iyi ilişki kurulmamışsa ya da babası aşırı sert ve uzaksa, bu korkular artar ve çocuğunuz gelişimini sağlıklı yapamaz. Babasıyla ilişkisi sağlıklı olursa, bu korkuyu yener, “baba gibi” olmaya çalışarak sağlıklı özdeşim kurar ve cinsel kimliğini tamamlar.

ANNELER KIZLARI, BABALAR OĞULLARI İLE NASIL SAĞLIKLI İLETİŞİM KURABİLİRLER?

💧Annenin kızına, babanın oğluna iyi bir rol model olmasının önemi unutulmamalı.

💧İyi iletişim kurmak çocuklarla arkadaş gibi olmayı gerektirmez. Yargılamadan, yanlarında olduklarını hissettirmeli, anne ve baba olduğunuz unutulmamalı.

💧İyi bir dinleyici olunmalı, anlattıkları dinlenmeli, kaygılarınız varsa detaylandırma da net olarak anlatılmalı.

💧Planlarına saygı duyulmalı, destek olunmalı, gerekirse yer yön gösterici olarak yardım edilmeli. Suçlayıcı tavırlardan kaçınmalı.

💧Çocukların anne babalarının küçük kopyaları değil, birer birey olduğu hatırlanmalı. Sizin yapmasını istediğiniz şeyleri kesinlikle yapmaları beklenmemeli.

💧Son dönemlerde en çok söylenen ama uygulamada zorluk yaşanan kaliteli zaman geçirmeye özen gösterilmeli.

💧Verilen sözler yerine getirilmeli, getirilemeyecek sözler verilerek çocuk hayal kırıklığına uğratılmamalı.

💧Anne ve baba olarak çocuğun geleceği ile ilgili korkularınızı anlamaları beklenmemeli. Yapılacak her eleştirinin çocukta kaygı düzeyini artıracağı ve olumsuz benlik algısı geliştirilmesine neden olacağı unutulmamalı.

💧İletişimde geçmişteki hatalar sık sık konuşulmamalı.

💧Birlikte yapmaktan keyif alacağınız aktiviteler planlanmalı. Ama bu ortak karar olmalı. Eğer sadece birinizin kararı olur ise bu keyif değil zorunluluk olur genellikle de çatışma ile biter.

 

www.acikve.net
www.instagram.com/acikvnet
www.twitter.com/acikve_net
www.facebokk.com/acikvenetinternet

Bir cevap yazın