Benim adım Rachel Corrie

”Benim adım Rachel Corrie, ben bugün öldüm!”
14 yıl önce insanlık adına Rachel Corrie, canını verdi. ABD’li bir barış aktivistiydi, Gazze’de Filistinlilere ait evlerin yıkılmaması için buldozerin önüne geçmiş ve aracın paletleri altında 16 Mart 2013’te hayatını kaybetti. Onun ölümü dünyada büyük yankı uyandırdı. Son sınıfta okulunun tayiniyle Refah-Olympia kardeş şehir projesi kapsamında Gazze’ye gittiğinde İkinci İntifada sürmekteydi. Gazze’deyken İsrail Ordusu’nun Filistinlilerin evlerinin yıkılmasına şiddet dışı eylemlerle engel olmaya çalışan ISM aktivistleriyle tanıştı . Gazze’ye geleli henüz iki ay olmamıştı ki, 16 Mart 2003 tarihinde iki İsrail buldozerine karşı aktivistinin 3 saatlik direnişi sonrasında öldürüldü. Ölümü öncesinde üzerinde parlak , fosforlu , turuncu bir yelek vardı ve megafon kullanıyordu. Öldürüldüğü esnada Filistin’deyken tanıştığı dostu eczacı Samir Nasrallah’ın ailesinin evini yıkmaya çalışan İsrail buldozerinin karşısında duruyordu. Buldozer tarafından iki kez çiğnenmesi sonucu kafatası kırıldı , kaburgaları parçalandı ve akciğerleri delindi. Görgü tanıkları Rachel’in kasıtlı ezildiğini iddia etti, İsrail hükümeti ise kaza dedi.
Barış gönüllüsüydü

Rachel Corrie 10 Nisan 1979 tarihinde dünyaya geldi. Washington’da büyüdü. The Evergeen State Collage’da sanat dersleri aldı. ABD`li barış gönüllüsü, Uluslararası Dayanışma Hareketi (International Solidarity Movement) üyesiydi. Üç yıl boyunca gönüllü olarak, akıl hastalarını ziyaret etti.
Gazze’ye gitti

Okulunun son senesinde Gazze’ye gidip ISM protestocularına katılmak ve Oympia ve Refah arasında ”kardeş şehir ” projesini başlatmak niyetiyle bağımsız bir öğrenim programı önerdi. Eğer ilgiyi üzerlerinde tutabilirse, İsrail’in Gazze’de bir kıyım yapamayacağına inanıyordu.

24 yaşında hayatını kaybetti

Corrie Refah’tayken İsrail Savunma Kuvvetlerince kullanılan zırhlı buldozerlerin ev yıkımlarını engellemek için canlı kalkan oldu. Ama dozerin altında kaldı… Rachel barışa canını verdiğinde henüz 24 yaşındaydı…
”Böyle bir zulüm…”

Rachel, Filistin’deyken annesine yazdığı mektuplarda şöyle diyordu; ”Dünyada böyle bir zulmün kıyamet koparmadan gerçekleştirilebileceğine inanamıyorum. Dünyanın böyle korkunç bir hâle gelmesine göz yumuşumuza tanıklık etmek , canımı yakıyor , geçmişte de yaktığı gibi.”
Alıntı

www.instagram.com/acikvnet

www.twitter.com/acikve_net


Bir cevap yazın